Mijn eigen, trouwe viervoeter
De onbekende vrouw, donkerharig, liep met een stevige pas door. Ze riep hem, die achtergebleven was om te snuffelen. Hij passeerde mij zonder op- of omkijken en volgde trouw zijn baasje. Wat is het toch eigenlijk bijzonder.
De relatie tussen mens en huisdier en specifiek die tussen mens en hond. We kunnen hem commando’s en trucjes leren. We kunnen ze liefde geven, maar helaas zijn er ook mensen die deze viervoeters verwaarlozen. Dat zien we regelmatig op zenders als Animal Planet. Maar wat ik daar ook zie, zie ik overal. Deze bijzondere diertjes blijven trouw.
De honden zien ons als hun leider en volgen daarom trouw. Ik vind het speciaal om te zien dat de labrador passeerde, zonder enige aandacht te schenken aan mij. Hij volgde het ‘kom’ commando van zijn bazin op en het leek wel alsof dat voor hem het belangrijkste in de wereld was op dat moment.
Viervoeters kunnen ons ook emotioneel helpen, door er gewoon te zijn. We kunnen tegen ze praten en knuffelen, aaien of gewoon genieten van het feit dat we niet helemaal alleen zijn. Want zij zijn er altijd, afhankelijk van ons. En in werkelijkheid, als je er eenmaal aan begint, zijn wij ook afhankelijk van hen. Ze zijn ons beste vriendje, zoals wij hen ook een nieuw vriendje geven. Er is slechts één nadeel…
Maar ookal liggen ze overal, moet je dag in dag uit stofzuigen om er voor een paar minuten vanaf te komen, de liefste haren behoren toch echt tot een hond, onze trouwe viervoeter.